Bu Sabahın Bir Anlamı Olmalı!

                                    
    



          ............"Bu sabah bir umut var içimde"..........





Kaç gündür kör bir kuyuda, karanlıkta uyuyordum. Sabah ne zaman olmuş, akşam ne zaman olmuş bilmiyordum. Bazen sesler duyuyordum sadece endişe kokan...Ve arada bir cılız gün ışığı... Ve o ışığı gördüğüm anda kafamı ellerimle kazdığım toprağa gömüyordum. Çünkü benim için hayat bitmişti. Tanrı'da, hayat da, evren de, bana en büyük kazığı atmış sinsice gülümsüyorlardı. O kör, karanlık, rutubet kokan kuyudaki halime bakıp eğleniyorlardı adeta...
Nefes dediğim tek şey hayallerimdi ve artık nefes dahi alamıyordum. Dün gece artık direnmeyi bıraktım. "Forrest Gumb"  gibi karanlıkta şuursuzca ağlayarak koştum saatlerce. Bitap düşünce, şiş-çekik adeta bir çizgi film karakterine bürünmüş gözlerimle, o kör kuyuda sonsuzluğa kavuşmak dileğiyle uykuya bıraktım kendimi. 
Kaç saat uyudum bilmiyorum. Acıkmıştım uzun zaman sonra...
Kuyu sanki yuvarlak bir yatağa dönüşmüştü... Örtüsü hala siyah olsa da dipte değil yataktaydım bu sabah. Kaç gündür endişe kokan seslerin sahibini gördüm ilk kez. Gözlerini kocaman açmış bana bakıyordu. Canım annemmiş meğersem... Öylece bakakaldım.  Yıllardır görmemiştim sanki...Yüzünün tüm detaylarına tek tek dokundum gözlerimle. Ve dudaklarımın ilk kez aralandığını hissettim. Gülümsemiştim aylar sonra. Annem dayanamayıp ağladı ve sarıldık sadece uzun uzun.Koklayıp öptüm onu...
Güneş bu sabah parlaktı ve kocaman nefes alabiliyordum. Hayallerim geri gelmişti...
Ölmemiştim...
Yaşıyordum ne kadar yaşamak denirse ...
Nefes alıyordum hayal kurabilecek kadar...
Annem yanımdaydı...
Tamam hala istediğim yerde değildim...
Ama kuyuda da değildim artık...

Gerçekten bu sabah başkaydı. Ve bu sabahın bir anlamı olmalı ve olacaktı!!!
Previous
Next Post »
Yorum Gönder