-MIŞ GİBİ YAŞAMAK

Okuyunca saçma geliyor biliyorum. Hatta belkide “yine ne saçmalamış” da diyor olabilirsiniz. Sadece hissettiğimi yazıyorum. Bu sabah uyanıp yatakta 1.5 saat düşünürken hayal kurmaya zorlarken kendimi karnımdan gelen açlık sesleri ile gerçeğe döndüğümde, pencereden dışarıya baktığımda gördüğüm gri manzara karşısında üşürken hissettiğim o nem kokulu günlerdir içimde çürüyen mutsuzluğumu yazıyorum şuan. Çok zorluyorum mutluymuş gibi yapamaya ama olmuyor. Hep o klişe cümleleri tekrarlıyorum sırayla;
  - işin var
                                                       - Sağlıklısın
         -    İyi para kazanıyorsun
         -    Türkiye'de yerinde olmak isteyen kaç milyon insan var
         -     Azcık şükret
        -    Allahtan belanı mı istiyorsun?
Sonra derin derin nefes alıyorum terapi olsun gözümü açınca pencerede olmayan güneşi ve maviyi göreyim diye hoop bi açıyorum gözümü sadece yaşlar akıyor…Olmuyor yani olmuyor…
Acaba sorun bende mi diyorum. Gerçekten kronik mutsuzluk ve depresyonun pençesinde miyim diyorum. Sonra etrafıma bakıyorum meraklı gözlerle…Yo hepsi aynı.. Arkadaşlarım eridi bitti resmen stresten, sevip de kavuşamamaktan, sevmediği işte çalışmak zorunda olmaktan, gencecik yaşında maddi sıkıntı çekmekten…Ve daha da çoğaltabilirim bu örnekleri… Sevinsem mi üzülsem mi bu duruma bilmiyorum. Tek değilim bu güzel tarafı ama benim gibi bir çok insan mutsuzluktan ölüyor bu da kötü tarafı… Dahada kötüsü var… Arkadaşımın halası yoğun bakımda, bilinci kendine geliyor ara sıra ama organları iflas etmiş. Her biri makineye bağlı yaşıyor..O kadıncağızda yaşıyormuş gibi yapıyor…Daha ne olsun..Hepimiz aynı şeyi yapıyoruz.Mutsuzuz mutluymuş gibi fotoğraflar çekiyoruz, sevmiyoruz daha iyisini bulamaktan korkup seviyormuş gibi yapıyoruz, işimizden nefret ediyoruz başka bir iş bulamamaktan korkup idealistmiş gibi yapıyoruz, ülke dahada kötü mü olur? işler duraksar mı? dolar Euro fırlarmı diye belkide tasvip etmesek bile dahada kötü günler görmekten korktuğumuz için siyasette bile memnunmuş gibi yapıyoruz… 
Yani uzun lafın kısası hepimiz bir şekilde –MIŞ gibi yapıyoruz…MIŞ gibi yaşıyoruz
Vay bizim halimize…


Previous
Next Post »
Yorum Gönder